Het succesverhaal van Nicky

0

Wow, ik een succes? Toen ik een berichtje kreeg op Facebook  of ik mijn succesverhaal wilde delen, was ik blij verrast. Moi? Een succes? Zo had ik mezelf eigenlijk nog nooit bekeken.

Ik ben Nicky, 27 jaar en geboren en getogen in Breda. Ondanks dat ik toen ik jong was drie of vier keer per week op het hockeyveld stond, was ik altijd wel ‘iets te zwaar’. Het is pas echt uit de hand gelopen toen ik ging studeren; de kroeg was nou eenmaal een stuk leuker dan de hockeytraining. Niet zo vreemd dus dat de kilo’s eraan vlogen. In het laatste jaar van mijn studie deed ik een eerste serieuze afvalpoging. Ik stopte met roken, ging weer sporten en bezocht een diëtiste voor voedingsadvies. Het hielp; in minder dan een jaar tijd was ik 30 kilo lichter. De jaren die hierop volgden kunnen het beste gekenmerkt worden als het welbekende ‘jojo effect’. Toen ik in 2013 de grootste maat van het uniform van mijn toenmalige werkgever niet paste, kreeg ik pas echt een klap in mijn gezicht. Dat ik het zover had laten komen. Doodongelukkig was ik. Daarop besloot ik iets heel drastisch te ondernemen; een maagverkleining.

img_0410

De kilo’s vlogen eraf en ik ging weer lekker sporten, maar de echte knop is pas later definitief omgegaan toen ik, ruim 7 maanden na mijn operatie, besloot om met een working holiday visum voor een jaar naar Canada te vertrekken. Uit die comfort zone en uit die dagelijkse sleur breken. Dit bleek een van de beste beslissingen te zijn die ik ooit heb gemaakt. Ik ging werken op een groot skiresort, kocht een snowboard en besloot dat ik wilde leren snowboarden. Dit ging niet zo gemakkelijk (lees: veel vallen, veel opstaan en nog meer blauwe plekken). Om beter te kunnen snowboarden, ging ik er in de sportschool krachttraining bij doen. Een fitter en sterker lijf betekende namelijk  A: beter kunnen snowboarden en dus B: toegang tot meer terrein en, ook niet onbelangrijk, C: meer plezier. Aan het eind van het wintersportseizoen kon ik dan eindelijk, zonder vallen, de blauwe piste af. De winter ging vervolgens over in de zomer en ik ontdekte ‘the great outdoors’ van Canada. Ik wilde het allemaal zien, beleven en meemaken. Hardlopen, hiken, mountainbiken, SUP’en, surfen, wild water raften, kanoën: ‘the world is your playground’.

foto-16-10-16-13-14-49 rafting-kicking-horse

Eenmaal terug in Nederland (nu ruim een jaar geleden) wilde ik deze actieve levensstijl vasthouden, maar de ‘gewone’ sportschool begon ik saai te vinden. Ik deed een proefles Crossfit en was gelijk ‘hooked’. Ik werd met de week sterker, fitter en gespierder en ik wilde meer. Ik schreef mij in voor een halve marathon en deed mee aan obstacle races. Logischerwijs ging ik ook mijn voeding steeds meer aanpassen aan het vele trainen. In plaats van sport te gebruiken als compensatie voor een ongezonde levensstijl, zie ik gezonde voeding nu juist als aanvulling op een actieve levensstijl.nicky-boxjump

Mijn fitjourney is overigens nog niet afgelopen; er zijn nog genoeg doelen die ik wil behalen. Mijn grootste uitdaging ligt nu in mezelf daar niet compleet in te verliezen. Je kunt namelijk erg onzeker worden in de wereld van sixpacks, vetpercentages, macro’s en fitgirls. Ik probeer mezelf er dan ook regelmatig eraan te helpen herinneren wáárom ik in eerste instantie met zoveel plezier ben gaan sporten: om mezelf sterk, fit, gezond en lekker te voelen.
img_8474  aruba

Share.

Over de schrijver

#business #joiedevivre #sporty #bezigbijtje #media

Meer lezen

Laat een reactie achter

Please type the characters of this captcha image in the input box

Typ de letters van de captcha over in het invoerveld