Mama-Anne update: voorbereid de feestdagen doorgebracht met een baby

0
Wat vond ik een makkelijke mama?
Ik riep altijd dat ik een makkelijke mama wilde worden… Je weet wel:
Zo’n mama die…
  • Haar baby/kind overal mee naar toe neemt;
  • Alles op verzoek doet;
  • De wereld aan kan! En energie voor 10 heeft;
  • Lekker losjes erin zit;
  • Ook in de avonden haar kind overal te bed legt en weer meeneemt naar huis.
En zo kan ik nog wel even doorgaan…
Maar eigenlijk is dat een idee van iemand die nog geen baby heeft, geen idee heeft hoe het is en hoe het voelt. Geen idee heeft van het feit dat iedere baby anders is en de meesten functioneren het beste op de 3 R’s. De wat? Ja precies! Uiteraard zijn er mama’s en kindjes die zo kunnen zijn, maar stiekem denk ik dat het gros hierop terugkomt.
Ik ben ondertussen meer dan 4 maanden mama. Soms lijkt dat al een hele poos maar steeds vaker denk ik bij mezelf: Anne geef het de tijd… Finn is nog maar een paar maanden op deze wereldbol en hoe logisch dat je wereld op zijn kop staat. Het is de grootste verandering van je leven waarschijnlijk.
Finn reageert heel goed op ritme en regelmaat. Rust vindt hij minder van belang want hij slaapt werkelijk overal doorheen (in zijn bedje althans; in de wagen kan het nog eens een ander verhaal zijn) en kijkt zijn ogen uit bij bijvoorbeeld het kinderdagverblijf. Diegenen die me volgen op Instagram weten zelfs dat meneer van niet slapen overdag nu naar te veel slapen overdag is gegaan. Het voeden gaat nu volgens het boekje 7-11-15-19 en soms een beetje in de nacht. En eigenlijk zelfs het slapen… Althans als Finn na 6 uur in de ochtend wil beginnen (daarvoor vind ik het nog nacht…). Maar ook dat gaat steeds beter nu we wat gewijzigd hebben aan de aanpak in de nacht. Finn doet 3-4 slaapjes overdag en die heeft hij ook echt nodig. Anders verandert meneer van een schattig draakje in een drama queen!
Natuurlijk zijn er jengelmomentjes zoals bij koorts, slaap of soms zonder reden. Maar eigenlijk is het een heel tevreden mannetje.
Maar wij proberen dan ook wel binnen het ritme te blijven. De fles komt niet op 30 minuten maar we geven hem vaak zijn bedje om te slapen, proberen de tijden aan te houden en herhalen dit elke dag waar we ook zijn.
Ik zag best wel op tegen de feestdagen, althans (ALTIJD BEREN OP DE WEG ALS HET OM FINN GAAT) tegen het verstoorde ritme. Maar man, man wat zou ik Finn meer moeten vertrouwen. Hij heeft in allerlei bedden geslapen, is door heel Brabant vervoerd en heeft op wel 20 verschillende schoten gezeten. Drie avonden ergens anders op bed gelegd, vervoerd in de maxi en thuis weer verder slapend. Op de laatste nacht na heeft hij het super gedaan.
Zelf moet je natuurlijk ook wat creatief zijn en in oplossingen denken. Zo had ik deze slaapzak van Lodger voor hem geregeld die speciaal is gemaakt om ook in de maxi cosi te dragen… IDEAAL toch? Het is echt een hele fijne slaapzak. En leuk detail, hij is PRACHTIG. Sowieso wel een tof merk vind ik, kende het eerst nog niet. Zit nu ook te denken deze voetenzak voor in de buggy aan te schaffen, super tof toch? En ziet er behoorlijk warm uit.
Ben ik die moeder die ik altijd wilde zijn!? Ja en nee. Nee omdat ik minder los ben dan gehoopt en hem niet hele dagen overal mee naar toe sjouw. Maar eigenlijk wel. Ik wilde namelijk de mama zijn die een veilige plek voor haar kindje creëert, die haar kindje dát wil bieden wat hij of zij nodig heeft. En bij Finn werkt een ritme goed (note: ritme wijzigt wel weer wanneer je het net onder de knie hebt). Het is een kindje wat voldoende slaap nodig heeft overdag. Slapen in de nacht wil nog weleens niet volgens plan verlopen, maar ach. Zolang we hem voldoende slaap mogelijkheden bieden gaat alles gesmeerd. Ik denk altijd: het kan altijd nog veel erger. Het is geen robotje met een gebruiksaanwijzing. Het is een mini mensje in een hele grote, indrukwekkende wereld. We hebben een mannetje wat héél veel wil en het liefst zo snel mogelijk, dat frustreert hem soms. Bij het kinderdagverblijf en wijzelf denken dat als meneer kruipt/tijgert en of loopt er een hele frustratie wegvalt. Stiekem heb ik namelijk een kan-niet-stil-zitten-of-chillen Anne gemaakt, terwijl ik een rustige Rutger hoopte, haha!
We leren hem kennen en hij ons. Kletst de oren van mijn kop & schaterlachen kent hij ook al.
Natuurlijk zucht ik weleens, ben ik de hele nacht met hem bezig en praat ik tegen mezelf: het is een fase, het is een fase, het is een fase Anne.
Maar meestal genieten we nu iedere minuut van hem. Iets wat ik in de eerste maanden nog lastig vond.
Het moederschap is fantastisch, mooi en overweldigend. Soms wat intens, heftig en vermoeiend. Maar sowieso is het echt het mooiste wat er is.
Ik ben zoals je misschien op Instagram gezien hebt weer aan de slag met mezelf. Het knopje motivatie is al weer half ingedrukt. Hierover binnenkort meer.
Share.

Over de schrijver

#ondernemer #power #-38kilo #motivatie #discipline #getoutofyourfatsuit

Meer lezen

Laat een reactie achter

Please type the characters of this captcha image in the input box

Typ de letters van de captcha over in het invoerveld