Help, ik kan niet meer sporten! – omgaan met een (fysieke) tegenslag

0

Na een zeer bourgondische start van het jaar ging ik de afgelopen tijd eindelijk weer lekker. Mijn 4 weken durende-detox had zijn vruchten afgeworpen en voor het eerst in tijden zat ik weer goed in mijn vel. Sporten als een eindbaas en voeding on point. So far so good! Totdat ik met een acute blindedarmontsteking in het ziekenhuis belandde…

Zelfs een klein lachje kon er niet vanaf…

 

In eerste instantie dacht ik nog: even de operatiekamer in, een paar daagjes thuis herstellen. Vervolgens mooi nog een paar dagen naar kantoor en enkele stevige gymsessies. Prima planning voordat mijn vakantie begon en ik naar Ibiza vloog voor het Yoga & Inspiratie retreat waar ik zó enorm naar verlangde. Dat liep even anders. Minimaal een week niet werken en zéker 2 à 3 weken niet sporten was het devies. Vanaf daar langzaam (!) opbouwen en vooral niks forceren. Say whuuut? Dat was niet mijn plan! En waar mijn blindedarm mijn lichaam verliet, kwam de mindf*ck mijn hoofd binnen. Want mijn vers opgebouwde inner peace liep een flinke deuk op bij de gedachte een aantal weken niet te sporten. En zodra mijn hoofd op hol slaat, komt het emo-eten om de hoek kijken. Kortom: geen beweging meer, kilo’s chocolade uit frustratie…

En dat ik de operatie en nasleep daarvan flink onderschatte, werd al snel glashelder. Ik realiseer me dat een ziek lijf, een operatie, en zeker ook de narcose, je bepaalt geen windeieren legt. Bij het verlaten van het ziekenhuis leek de korte afstand van bed naar auto al een marathon. De week erna mocht ik nagenoeg niks. Dus zat ik daar maar, op de bank het volledige nieuwe tv-seizoen te kijken, waarbij ik binge-watching moeiteloos combineerde met binge-eating. Zelfs praten was vermoeiend en na een uurtje ziekenbezoek was ik bekaf. Mijn gezonde eetpatroon was ook even ver te zoeken, en vreemd genoeg had ik vooral zin in brood. Heel veel brood.

Alleen maar zin in brood, brood, brood…

Inmiddels zijn we 4 weken verder en heb ik – mede dankzij Ibiza waar ik hieperdepiep gewoon heen kon – mijn rust goed kunt vinden en mezelf kunnen herpakken. Ik realiseer me dat ik mezelf niet moet pushen. Sowieso niet, maar nu nog minder. Mijn lichaam heeft hard moeten werken voor, tijdens en na de operatie en verdient nu rust om goed te kunnen herstellen. Ook de narcose heb ik behoorlijk onderschat. Mijn geheugen en concentratie laten me regelmatig in de steek, en ik ben nog supersnel moe. En dat is allemaal behoorlijk balen als je gewend bent fit te zijn en moeiteloos 4 à 5x in de week te sporten.

Op Ibiza leerde ik loslaten…

Vorige week ben ik voor het eerst weer naar de sportschool geweest. Ik ben zo’n typetje dat altijd een tandje bijzet tijdens het trainen en daarmee dus makkelijk over haar grenzen gaat. Maar dit keer heb ik alles op een lager dan laag pitje gezet en goed naar mijn lijf geluisterd. Zo stond ik hijgend te squatten met alleen de stang, waar ik normaliter mijn setjes uitvoer met minimaal 20 kilo aan iedere kant. Dat maakt wel duidelijk wat je lijf met zo’n blindedarmontsteking en operatie te lijden heeft gehad. Een flink aantal stapjes terug moeten doen dus, maar het begin is weer gemaakt!

De eerste stapjes zijn weer gezet!

Omdat mijn oude trainschema’s nu veel te pittig en belastend zijn, heeft Health Advies Breda een aangepast schema voor me gemaakt, met daarin een upperbody- en een lowerbody training. Daarmee kan ik langzaam weer gaan opbouwen binnen de grenzen van mijn lijf, waar ik dus goed naar zal moeten luisteren. Om verder herstel te bevorderen, haalde ik bij Health Advies Breda ook Advanced Multi-Billion Dophilus van Solgar. Een probioticum bestaande uit 5 miljard darmbacteriën per capsule (!). De plantaardige capsules dragen bij aan een goede darmwerking en gezonde weerstand, en ze ondersteunen de huid. Perfect kuurtje om mijn lichaam weer up and running te krijgen.

Herstel boosters van Health Advies Breda

Kortom: ik ga er weer voor! Weliswaar stapje voor stapje…
Ik ben vooral blij dat alles goed is afgelopen en het ‘pijnpunt’ er nu uit is. Gezondheid is het állerbelangrijkste. En waar ik de afgelopen jaren vooral keuzes maakte op basis van ‘waarmee bereik ik een strak lijf’, denk ik nu vooral ‘waarmee werk ik aan een gezond lijf’. Een volledig andere insteek! Dat maakt het makkelijker te accepteren om nu even gas terug te nemen. Het is een tijdelijke periode, geen eeuwigheid. Nu even rustig aan, straks weer knallen. Zonder wrijving, geen glans. Ik houd jullie op de hoogte!

Liefs, Meike

p.s. ik wil nog voorop stellen, dat ik me enorm realiseer dat het véél erger kan of had gekund. Ik kan ‘maar’ een paar weken niet sporten, en er zijn legio mensen die chronisch niet, of nagenoeg niet, kunnen sporten. De blog is dan ook niet geschreven om aandacht te vragen, maar om te beschrijven wat zoiets met je hoofd en je lijf kan doen. En om te laten inzien, dat gezondheid te allen tijde het hoofddoel moet zijn…

Gelukkig zijn er fijne alternatieven voor de gym, zoals een boswandeling!

Het succesverhaal van Linda
Review: Yoga & Inspiratie Retreat Ibiza – Follow your bliss
Share.

Over de schrijver

Author Image

#vega #Bourgondiër #fitnessfreak #zoektochtnaarbalans

Meer lezen

Laat een reactie achter

Please type the characters of this captcha image in the input box

Typ de letters van de captcha over in het invoerveld